تبلیغات
کاظــــــم رفــــــســــنــــجانــــــی - گویش محلی - واژه نامه نوقی 1 و2

 گویش محلی جوادیه الهیه و بسیاری از اهالی منطقه نوق 

کـم= ایقِـو     -  همینجور= هَمـرو   -  محـکم = قــرص    -    بــشقاب= دوری  -  نگهبان= حادربــون  - پدربزرگ = باشا  -  حلب = چلــیت  -  هدهـد = شـونسر -       سبد = سافیوُ  -   چهارشاخ= اِوچین  -  مِلاغِه= اِوگَردون - تِگـــَرگ= سَنگ زِرِدو -        زیپ = جیر  -  کفش= کِـوش  -  راه پلـه= راچینا -  فـروریخـت = تانبیـد -         عجـله= اُشتِــو  -  سریع و تند= حِولِکی -  گهواره= بادِو  -  شنا یا آب تنی= غُلتِو -      کهنه بچه= شالو  -  چه جور= چـی تَر -  بیل =  کَفیل  -  جوجه = چوُری - مادر= نَـنِه -  قابلـمه= کامِیدون -  عروس= عاروس-

 فـردا= سِـوا  -  بعدازظهر= پِـسـیـن

آب = اِو   –   گاو  = گِو   –   تَب = تِو –    خواب = خِو –   خفاش = شِوپَر –          پروانه= پَرپِرو   –  فاخته = پُختو –   کفش = کِوش –  بینی = دماغ –   آبکش = ترش بالا – پیرزن = پیرزال –  داس = داروسو – گردوخاک = کِل و دولَخ –لُخت = لَق – پدربزرگ= باشا – گنجشک = چُغوت